Watchmen: The End Is Nigh Part 2 Oyun Ön İncelemesi

GeçtiÄŸimiz aylarda, Watchmen filmiyle birlikte sadece internetten satışa sunulan Watchmen: End is Nigh oyunu, bayağı ilgimi çekmiÅŸti. Yapımcı firma, ilginç bir pazarlama tekniÄŸi kullanıp bir oyunu parça parça satmayı düşündü. Bu pazarlama tekniÄŸi oyun severlerin bayağı tepkisini toplamıştı. Ne de olsa kimse, sadece Part 1 (Ä°lk parça) olan bir oyuna para vermek istemezdi. Ancak End is Nigh Part 1, müthiÅŸ grafikleri, farklı oynanışı ve yüksek ÅŸiddet dozuyla kaliteli bir yapım olduÄŸunu göstermiÅŸti. Eskiden efsane olan önüne geleni döv tarzı olan bu oyun, Watchmen filmi ve çizgi romanın öncesindeki bir zamanda geçiyordu. Yapımcılar kısa süre sonra, ikinci parçanın da duyurusunu yaptı. Yine satış taktiÄŸi olarak filmin DVD ve Blue Ray’iyle birlikte piyasaya sürülecekti. Watchmen: End in Nigh Part 2 nihayet satışa sunuldu. Oyun için beklentiler yüksek, acaba bu yeni halka ne kadar güçlü? Watchmen konu olarak alternatif bir zaman diliminde geçiyordu. Nixon baÅŸkanlığını devam ettirir, süper kahramanlar devletin emriyle Vietnam Savaşı’na müdahale eder. Dr.Manhattan adlı üstün kahraman sayesinde savaşı bu sefer Amerika kazanır. Bundan sonrası ise tamamiyle Alan Moore’un yaratıcı ve karanlık bakış açısına göre tekrar yaratılmıştır. End is Nigh 1977 yılında geçiyor. Çizgi romanı okuyanlar ya da filmi izleyenler hatırlar. Bu zaman dilimi Süper kahramanlığı yasaklayan Keene Yasaları’ndan çok kısa bir süre öncesi. Polisler isyanda ve toplumu ayakta tutan tek gerçek güç maskeli kahramanlar. Ancak Alan Moore’un karanlık bakış açısı nedeniyle, süper kahramanlar halk tarafından tapılan ve sevilen kiÅŸiler deÄŸiller. Polis yerine onlar otorite olduÄŸu için Watchmen 77′deki otorite karşıtlarının en büyük hedefi haline gelmiÅŸ. Ä°ÅŸte bu kaos zamanlarında anarÅŸist eylem yapan herkesin aÄŸzında tek bir slogan dolaşıyor. Who Watches the Watchmen? Yani Watchmen’i kim gözlüyor? Aslında bu laf Alan Moore’un yaratıcı bir kelime oyunu. Halkı izleyen, gözleyen bir otorite olan Watchmen’i denetleyen kimse yok. Tüm otoriteler gibi, onlar da bu güç nedeniyle yozlaÅŸmış haldeler. Alan Moore’un gerçekçi bakış açısına göre, süper kahramanlar mitolojik kusursuz varlıklar deÄŸil. Her birinin insani zaafları var hatta bazıları suça bile mehilli. End is Nigh bir Hack’n Slash oyunu için izlenebilecek en iyi zaman dilimini konu alıyor…

Oyundan Görüntüler

Sabah oldu, bu adamı da dövdükten sonra işkembeciye gidelim.

Oyunun ilk parçasında, tüm bu olayların başlangıcını görmüştük. Hapishane isyanıyla başlayan macera Underboss adlı süper kötüyle yapılan savaşla son bulmuştu. Bu sefer polis grevi sırasında, sadece suçlularla değil anarşi yanlısı halkla da uğraşacağız.

Watchmen’de kimlerle oynuyoruz?

Oyunun ilk parçasında, Rorschach ve Nite Owl adlı karakterleri yönetiyorduk. Bu karakterlerden Nite Owl Batman’den esinlenmiÅŸ bir karakterdi. Onun gibi zengin ve süper gücü olmayan bir süper kahraman. Rorschach ise Watchmen’in en karizmatik ve popüler olmuÅŸ karakterlerinden. Mürekkep (Rorschach) Testi ÅŸeklindeki maskesi, dedektif filmlerine özgü yaÄŸmurluk ve fötr ÅŸapkasıyla birlikte, Rorschach çok gizemli ve ilginç bir karakter. Sürekli kızgın ve karizmatik bir ses tonuna sahip Rorschach, ÅŸiddete aşırı eÄŸilimli. Bu karakterleri tanıttım çünkü ilk parçadaki gibi yine bu adamları kullanıyoruz. Watchmen’de onlarca karakter varken, bu süper ikiliyi kullanmak zevkli olsa da kötü bir seçim. Part 1′da zaten ikisiyle yeterince oynamıştık. Bu yeni parça daha ana menüden bazı ÅŸeylerin sinyalini veriyor. Ana menü de ufak bir animasyon deÄŸiÅŸikliÄŸi ve Part 2 logosu dışında hiçbir deÄŸiÅŸiklik yok. Hatta eksilme bile var. Part 1′da bulunan ve oyuna kendine yakışır karanlık bir tat katan yaÄŸmur animasyonu Part 2′un ana menüsünde yok. Buradan zaten bir ÅŸeyler olduÄŸundan şüphelenmiÅŸtim. Daha öncede söylediÄŸim gibi oyun sırasında polisler grevde. Sokaklardaki anarÅŸi Part2′un en büyük artısı. Hatta o kadar büyük bir artı ki, bir iki eksiyi bile görmezden geldim. Yine çizgi roman ÅŸeklinde hazırlanmış bir giriÅŸ filmiyle oyun baÅŸlıyor. Rorschach elinde bir videokaseti ile ortağı Nite Owl’un yanına geliyor. Bir kız kaçırılmış, polisler grevde olduÄŸu için olayı çözmek bu ikiliye kalıyor. Video üzerinde ufak bir araÅŸtırma yapan Nite Owl kızın kaçırıldığı yerin tabelasını netleÅŸtiriyor. Böylece ikili kurtarma operasyonu için yola koyuluyor. Bu olay size sıradan bir süper kahraman macerası olarak gelebilir. Ancak kızın kaçırıldığı yer porno film stüdyoları. Kısacası Watchmen ekibi bu sefer pornoculara karşı savaşıyor…

GittiÄŸimiz yer kocaman bir film stüdyosu, aynı zamanda bar ve eÄŸlence merkezi. Kısacası adult adına ne varsa bu mekanda bulunuyor. Bu mekanın bu kadar büyük ve uzun olması Nite Owl’un dikkatini çekmiÅŸ olacak ki, bölüm sırasında olayla ilgili laf sokmayı da ihmal etmiyor. Stüdyo boyunca karşımıza, kravatsız renkli takım elbiseler giyen, gömleklerinin düğmeleri açık, saçları bonus model ve kalın polis gözlüklü adamlar çıkıyor. Kısacası eski Türk filmlerinde jönlerden dayak yiyen tırt tiplere benziyorlar. Dönem oyunu olduÄŸu için bu tarz giyinmek normal. Ancak içinde bulunduÄŸumuz mekanın durumu nedeniyle, bir ara bölüm sonunda karşıma Nuri Alço ya da CoÅŸkun çıkacak diye düşündüm. Ä°lk parçanın en büyük özelliÄŸi, çizgi romana uygun ÅŸekilde ÅŸiddetin bol olmasıydı. Oyun ÅŸiddeti, estetik ÅŸekilde yansıtıp bundan zevk almamızı saÄŸlıyordu. Ancak ikinci parçada bir gariplik var. Åžiddetin dozajı bayağı bir kısılmış. Sanki iki parça arasında geçen dönemde, karakter terapi görüp sakin insanlar haline gelmiÅŸler. Anlaşılan, yapımcılar ilk oyunun ÅŸiddet düzeyi yüzünden bayağı bir tepki almışlar. Ancak unuttukları ÅŸey bu oyunun adı Watchmen, Looney Toons deÄŸil.

AsayiÅŸ berkemal

Part 2′da bir önceki parçada olduÄŸu gibi 3 bölüm bulunuyor. Haliyle oyunun bu kadar kısa olması nedeniyle, en acemi oyuncu bile birkaç saate onu bitirebilir. Ancak oyunun en büyük artısı iki farklı karakter kullanabilmemiz. Rorschach ve Nite Owl aynı oyunda olmalarına raÄŸmen hem kiÅŸilik hem de dövüş yeteneÄŸi olarak çok farklılar. O kadar farklılar ki sanki, iki ayrı oyundaymışız hissini veriyor. Rorschach’ın en büyük silahı deliliÄŸi. Çok çevik, karizmatik ses tonuyla naralar atıp düşmanın üzerine atlıyor. Düşmanın elindeki silahları kapabiliyor. Rorschach için bu bölümde yeni silahlar eklenmiÅŸ. MeÅŸale, bıçak, gürz, Ä°ngiliz anahtarı gibi silahları hem Rorschach hem düşmanları kullanabiliyorlar. Ama oyunun ÅŸiddet miktarı azaldığı için hiçbir zevki yok. Part 1′da Rorschach ile levyeyi kapıp düşmanların kafasına sokmak müthiÅŸ bir zevkti. Bu tarz bir aksiyon olmadıktan sonra deÄŸil gürz, ışın kılıcı gelse Part 1′ın verdiÄŸi zevki geçemiyor. Nite Owl ya da Nam-I DiÄŸer çakma Batman ise, esinlendiÄŸi karakter gibi hiçbir süper güce sahip deÄŸil. Dövüş yeteneÄŸi ve giydiÄŸi BaykuÅŸ tasarımlı kostümü sayesinde düşmanların canına okuyor. Hiçbir silah kullanamıyor ama kostümü sayesinde Rorschach’e göre çok daha güçlü. Ancak bir o kadar da yavaÅŸ. Robocop misali bir dövüş tekniÄŸi var. Rorschach borulardan tırmanıp, kapı aralıklarından içeri girebiliyor. Ayrıca kilitli kapıları maymuncukla açabiliyor. Nite Owl ise, Batman’in ki gibi bir tırmanma tabancasına sahip. Bu sayede ikili yeri geldi mi bir birlerinden farklı yollardan ilerleyebiliyorlar. Bunların hepsi hemen hemen ilk bölümde de vardı. Burada farklı olan, ikisi birleÅŸip, kapalı kapıları iterek açabiliyorlar. Bu ikilinin zıtlıkları sadece, dövüş sistemlerinde deÄŸil. Aynı zamanda zıt karakterlere sahipler. Rorschach suçlulara karşı acımasız ve her ÅŸeyin kötü tarafından bakıyor, tam bir pesimist. Nite Owl ise, daha sakin, klasik müzik tutkunu, memur tipli birisi. Olaylara iyi tarafından bakmaya çalışıyor. Bu ikilinin diyalogları, oyunun en büyük artılarından birisi olmuÅŸ. Özellikle, çizgi romana yaptıkları göndermeler oyunun adına laik olmasını saÄŸlıyor…

Oyundan Görüntüler

Kavga etmeyin kızlar, ben hepinize yeterim.

Part 1′ın en büyük özelliÄŸi, müthiÅŸ grafikleriydi. Bu bölümde grafiklere bazı eklemeler ve çıkartmalar yapmışlar. Kahramanlarımız kostümleri çok daha detaylı ve güzel olmuÅŸ. Ä°lk bölümdeki mekanlar sürekli karanlık ve darken bu bölümde geniÅŸ ve ferah mekanlar var. Kısacası ilk bölüme kıyasla daha aydınlık ve sakin bir oyunla karşı karşıyayız. YaÄŸmur ve su efektleri bu bölümden çıkartılmış. Anlaşılan, oyun DVD’lerin satışına yetiÅŸtirilmek için aceleye getirilmiÅŸ. Ciddi anlamda bir deÄŸiÅŸiklik olmadığı gibi eksiklikleri daha fazla olmuÅŸ. Yapay zeka ilk oyunda pek parlak deÄŸildi ama bu oyunda tam bir yapay geri zekalı olmuÅŸ. Bazen düşmanlar oraya buraya takılıp anlamsızca koÅŸuyorlar. Hareketleri fazlasıyla yapay gerçek bu yüzden bir dövüş tadı vermiyor. Ä°lk oyundaki mekanlarda bir çok gizli yer bulunuyordu. Ancak Part 2 da bunlar da çıkartılmış. Part 1′da en çok sinir olduÄŸum ÅŸey dövüşler sayesinde, rakiplerin sadece bize saldırmasıydı. Yapımcıları bunu düzeltmiÅŸler, düşmanlar bize olduÄŸu kadar ortağımızı da saldırıyorlar. Combo sistemi ve karakterlerin özel hareketleri hiçbir deÄŸiÅŸiklik yapmadan aynen Part 2′ye de yansıtılmış. Son söz olarak Watchmen End is Nigh büyük bir potansiyele sahipti. Ancak, yapımcıların aceleye getirmesi nedeniyle, dünyanın en iyi edebi eserlerinden birisi sayılan Watchmen çizgi romanlarına yakışmayacak bir oyun ortaya çıktı. Ä°lk Part çok zevkliydi, bu da zevkli ama içinde hiçbir ciddi deÄŸiÅŸiklik yok. Oyunun iki parçasını birleÅŸtiren ve tek bir oyun gibi satan bir versiyonu piyasaya sürüldü. EÄŸer onu alırsanız bir sorun yok. Ama ayrı ayrı almaya kalkarsanız ÅŸiddetle ilk Part 1′ı tavsiye ediyorum. Kısacası iki part birleÅŸse adam gibi bir oyun etmiyor. EÄŸer farklı Watchmen karakterlerini konu alan yeni bölümler gelirse, bu oyun grafik motoru ve dövüş sistemiyle çok daha iyi bir yerlere girebilir. Ancak bu haliyle sadece Watchmen hayranlarını hedefliyor. İçindeki ince espriler nedeniyle Watchmen hayranları bu oyunu mutlaka oynamalı.